ميدهد فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً در اينجا تعبير بانبجاس فرموده و در سوره بقره بانفجار فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً آيه 57 ، و فرق بين اين دو گفتند كه انبجاس ابتداء خروج ماء است از چشمه و قليل است و انفجار پس از زمانى است كه دهنه چشمه باز مىشود و آب كثير خارج مىشود قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ يعنى هر امتى از سبطى كه براى آنها معين شده مشربهم محل شرب كه مزاحم يكديگر نباشند وَ ظَلَّلْنا عَلَيْهِمُ الْغَمامَ از تفسير قمى از حضرت باقر عليه السّلام روايت شده مفادش اينست كه موقعى كه از دريا گذشتند در بيابانى وارد شدند كه حرارت شمس تابيده بود و نه گياهى و مأكولى داشتند و نه آبى بموسى اعتراض كردند كه ما را از آباديها بيرون كردى ميخواهى ما را بيابان مرگ كنى خداوند ابرى فرستاد سايبان بر سر آنها بود از حرارت شمس نجات پيدا كردند وَ أَنْزَلْنا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى معروف بين مفسرين منّ را ترنجبين تفسير كردند ، لكن در اخبار دارد شيئى بود حلو و شيرين و خداوند منّت گذارده بر آنها فرستاده لذا او را منّ ناميدند و سلوى مرغ بريان كرده كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ خداوند ميفرمايد بخوريد از چيزهاى پاكيزه كه منّ و سلوى و آب خارج از حجر و سايه غمامه تماما تفضل الهى بر آنها بوده مع ذلك اين همه فساد از آنها صادر مىشود لذا ميفرمايد وَ ما ظَلَمُونا كسى ظلم به خدا نميكند هر چه مىكند به خود مىكند وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ يعنى يظلمون بانفسهم هر چه هست از قامت ناساز بىاندام ما است * ور نه تشريف تو بر بالاى كس كوتاه نيست